شنبه , 16 دسامبر 2017
خانه » اخبار » گزارش كارگروه علمي ـ پژوهشي« سال روز جهاني همبستگي با ملت فلسطين:كودكان غزه»
گزارش  كارگروه علمي ـ پژوهشي« سال روز جهاني همبستگي با ملت فلسطين:كودكان غزه»

گزارش كارگروه علمي ـ پژوهشي« سال روز جهاني همبستگي با ملت فلسطين:كودكان غزه»

فصلنامه مطالعات بین المللی با همکاری دفتر سازمان ملل متحد در تهران، كارگروه علمي ـ پژوهشي سال روز جهاني همبستگي با ملت فلسطين:كودكان غزه را با سخنرانی آقایان دکتر مهدی ذاکریان، دکتر رحمن قهرمانپور و دکتر حسین رویوران در دهم دی ماه سال جاری برگزار نمود.
دکتر مهدی ذاکریان به عنوان رئیس این نشست تخصصی، در ابتدا با خوش آمد گویی از حضور  شرکت کنندگانی که در همایش گرد هم آمده بودند، توضیحاتی را در خصوص سال روز جهانی همبستگی با ملت فلسطین و حمایت از کودکان غزه ارائه نمودند.  سپس آقای محمد مقدم، سرپرست مرکز اطلاعات سازمان ملل متحد در تهران، پیام آقای بان کی مون دبیرکل سازمان ملل متحد را به مناسبت روز جهاني همبستگي با ملت فلسطين 29 نوامبر 2014 برابر با 8 آذر ماه 1393 در همایش مذکور که در مقر سازمان ملل متحد در تهران در تاریخ 10 آذر برگزار گردید، برای حاضرین قرائت نمودند.
«ما سال تلخ، حزن آور و غم­انگیز دیگری برای مردم فلسطین، اسرائیلی ها و همه افرادی که خواهان صلح هستند را پشت سر گذاشتیم. طی دوره 50 روز وحشتناک در تابستان، جهان شاهد جنگی ظالمانه در غزه ـ سومین مورد از چنین درگیری ها در شش سال گذشته ـ بود.

 

1236
اینجانب دو بار در ماه های اخیر به منطقه سفر کردم. نخست برای کمک به خاتمه درگیری و دوم برای مشاهده پیامد آن و حمایت از  تلاش های بازسازی کلان غزه.
بار دیگر آنچه در غزه گفتم تکرار می نمایم: اینجانب حملات موشکی حماس را که به گونه ای نامشخص شهروندان اسرائیلی را هدف قرار می­داد، محکوم می­کنم. این حملات هیچ چیز جز رنج برای همه طرف­ها نداشته است.
آنچه در اسرائیل گفتم تکرار می کنم: میزان تخریب به وسیله ارتش اسرائیل پرسش­های مهم درباره احترام به اصول تمایز و تناسب را باقی گذاشته و موجب ایجاد فراخوان برای پاسخ گویی شده است. کارهای زیادی برای حمایت از شهروندان در سایه حقوق بشر بین المللی و قوانین انسان دوستانه باید انجام شود.
ثبات طولانی مدت بستگی به حل عوامل مهم درگیری دارد. این به معنای برداشتن حصر غزه، پایان نیم قرن اشغال سرزمین فلسطین و حل ملاحظات امنیتی مشروع اسرائیل است.
در این روز همبستگی، قلب هایمان برای بسیاری از آوارگان فلسطینی در غزه و فراتر می­تپد. آژانس امداد و کار ملل متحد (آنروآ) خط حیات برای میلیون­ها فلسطینی در غزه و کرانه باختری، همچنین در اردن، لبنان و سوریه است. اینجانب تمامی کمک دهندگان را ترغیب می­نمایم به حمایت جدی از این آژانس برای بازسازی غزه ادامه دهند.
اینجانب عمیقا از وضعیت در بیت المقدس و کرانه باختری نگران هستم. افراط گرایان در هر دو سو دستور کار را دیکته می­کنند. از تمامی طرف­ها می­خواهم در برابر آن نیروها ایستاده، خویشتن داری پیشه کنند و به وضعیت موجود حاکم بر مکان­های مقدس احترام گذارند. اینجانب همواره فعالیت های شهرک سازی اسرائیلی ها را در کرانه باختری، شامل بیت المقدس غربی تحت اشغال را تقبیح می کنم.

خاتمه درگیری تنها با مذاکره و راه حل عادلانه سیاسی بر اساس قطعنامه­های مربوطه سازمان ملل متحد امکان پذیر است.
اسرائیلی ها و فلسطینی ها سرنوشتی مشترک در سرزمینی مشترک دارند که یکی دیگری را محو نخواهد کرد. در عین حال اینجانب عمیقا نگران این هستم که باگذشت هر روز مردم منطقه حس ارتباط ـ حس همدلی ـ حس درک متقابل بشریت و آینده مشترک را از دست می­دهند.
در این روز بین المللی همبستگی اینجانب از تمامی طرف ها می­خواهم  از لبه پرتگاه  گامی به عقب روند. چرخه بی منطق تخریب باید متوقف و چرخه پسندیده صلح باید آغاز گردد.»
در ابتدا پنلی برای سخنرانی شرکت کنندگان داوطلب در ارتباط با موضوع همایش تدارک دیده شد. به همین منظور جناب آقای محبی کاندیدای دوره دکتری حقوق بین المللی عمومی از دانشگاه شهید بهشتی مقاله خود را تحت عنوان کنوانسیون حقوق کودک و مخاصمات بین المللی ارائه نمودند. ایشان سخنان خود را اینگونه آغاز کردند که در مخاصمات مسلحانه بین المللی عمدتا دو گروه کودکان و زنان بیشتر در معرض آسیب قرار می­گیرند. در حملات اسرائیل به نوار غزه حدودا 296 کودک کشته شدندکه متاسفانه دولت اسرائیل با وجود اینکه به عنوان یکی از امضاء کنندگان پیمان­نامه حقوق کودک می­باشد، لکن آن را بطور کامل نقض نموده است. از آنجائیکه مخاطب پیمان نامه حقوق کودک دولت­ها هستند، بنابراین اجراء کنندگان آن نیز دولت­ها می­باشند. ایشان به بند اول ماده 2 پیمان نامه که مربوط به حقوق در نظر گرفته شده پیمان نامه است، اشاره کردند؛ که مطابق این ماده كشورهاي‌طرف‌پیمان نامه‌، حقوقي‌را كه‌در نظر گرفته‌شده‌، براي‌تمام‌كودكاني‌كه‌در حوزه‌قضائي‌آنها زندگي‌مي‌كنند بدون‌هيچگونه‌تبعيضي‌از جهت‌نژاد، رنگ‌، جنسیت، زبان، مذهب‌، عقايد سياسي‌، مليت‌، جايگاه‌قومي ‌و اجتماعي‌، مال‌، عدم‌توانايي‌، تولد و يا ساير احوال‌شخصيه‌والدين‌و يا قيم‌قانوني‌محترم‌شمرده‌و تضمين‌خواهند نمود. از نظر ایشان دولت اسرائیل میان کودکان فلسطینی و اسرائیلی تبعیض قائل شده است و بند مذکور در ماده فوق را نقض نموده است. همچنین ایشان به ماده 6 پیمان نامه که مبتنی بر به رسمیت شناختن حق ذاتی هر کودک برای حیات در داخل حاکمیت دولت­های عضو است، نظری داشتند. از دید ایشان، اسرائیل در جنگ غزه حق ذاتی زندگی کودکان فلسطینی را نقض نموده و حتی به بهانه وجود افراد مسلح، مراکز مسکونی، مدارس و بیمارستان­ها را بمباران کرده است. ایشان به بندهای سه گانه ماده 38 پیمان ­نامه اشاره­ای داشتند که دولت اسرائیل در جنگ غزه بطور جدّی مفاد بندهای مذکور را که مرتبط با رعایت قواعد حاکم بر حقوق بشردوستانه است، نقض نموده است و در توجیه حملات خود به ادعای استفاده حماس از غیر نظامیان به عنوان سپر انسانی در مخاصمه یاد کرده است که این ادعا نیز قابل قبول نمی­باشد.
در ادامه، ایشان مقررات کنوانسیون­های 1899 و 1907 لاهه را در زمینه حمایت از حقوق افراد غیر نظامی کافی ندانسته و دلیل ناکارایی آنها را با توجه به تلفات غیر نظامیانی که در جنگ­های جهانی اول و دوم  بوجود آمد، دانستند. همچنین به عهدنامه چهارم کنوانسیون 1949 ژنو اشاره­ای نمودند که موضوع آن در ارتباط با حمایت از افراد غیر نظامی در مخاصمات مسلحانه می­باشد. از نظر ایشان، ماده 3 مشترک کنوانسیون­های ژنو تنها ماده اي است كه گوشه نظري به مخاصمات داخلي يا به عبارتي غير بين المللي دارد و بر حقوقي براي نظاميان در اينگونه مخاصمات تأكيد مي‌ورزد.در بخش دیگر سخنرانی، ایشان به وجود اعلامیه­ها و تشکیل کنفرانس­های منطقه­ای و بین المللی که در این زمینه تاکنون ایجاد شده­اند، اشاره نمودند. اعلامیه 1998 برلین، اعلامیه 1999کشورهای امریکای لاتین، اعلامیه پاسفیک 2000 و اعلامیه خاورمیانه 2001 که همگی در راستای موضوع استفاده از کودکان سرباز در مخاصمات می­باشد، از آن جمله بشمار می­آیند. در بخش نهایی سخنرانی، ایشان به موضع پیمان نامه حقوق کودک در اسلام اشاره­ ای داشتند، از نظر ایشان مبنای حمایت از کودک حاصل تلاشی است که در سازمان کنفرانس اسلامی صورت گرفته است. در پیشینه تصویب این میثاق می­توان به بیانیه حمایت از کودکان که حاصل هفتمین کنفرانس سران کشورهای اسلامی در 1994 است و همچنین قطعنامه مراقبت از کودکان در جهان، مصوب دهمین اجلاس اسلامی اکتبر سال 2003 در مالزی است، اشاره داشتند. ایشان با بیان اینکه از محتوای این کنفرانس­ها، لزوم گسترش فعالیت­های دولت­های اسلامی در بحث حمایت از کودکان مستفاد می­گردد، به لزوم احترام به قواعد حقوق بشردوستانه نیز تاکید نمودند.
در بخش پایانی سخنرانی، ایشان به اقدامات دولت اسرائیل در جنگ غزه، که منجر به نقض آشکار مواد 32،21،14،12 پیمان نامه حقوق کودک شده بود، اشاره نمودند و همچنین خواستار اتخاذ تدابیری از سوی نهادهای بین المللی برای مجازات عاملین چنین اعمال متخلفانه شدند. نهایتا ایشان با اشاره به پذیرش بدون حق شرط دولت­ها در پیمان نامه حقوق کودک و پروتکل الحاقی آن و لزوم همکاری دولت­ها با کمیته حقوق کودک در موارد نقض سخترانی خود را خاتمه دادند.
سخنرانی دوم با موضوع نقض حقوق کودکان غزه توسط دکتر حسین رویوران متخصص مسائل فلسطین و معاون بین المللی و سیاسی سازمان دفاع از مردم فلسطین در تهران و مدیر سابق شبکه العالم ارائه گردید. از دیدگاه ایشان بحران فلسطین یک تراژدی 100 ساله انسانی است، که سبب ریشه کنی یک جامعه از سرزمین خود شده و بخشی از جامعه را در آوارگی سوق داده است. انواع نقض­های حقوق بشری و بشردوستانه از 1948م. سالروز اعلام موجودیت دولت اسرائیل تاکنون هم در بخش داخلی فلسطین اشغالی و هم در قسمت­های خارج از آن، یعنی دنیای آوارگی رخ داده است. به عقیده ایشان الگوی موجودیت اسرائیل بر اساس استعمار اسکانی بوده است. یعنی در منطفه اشغالی یا افراد بومی از سوی نظامیان اسرائیلی کشته ­شده­اند و یا بالاجبار از دیارشان کوچ داده شده­اند. ایشان با اشاره به اینکه بخش وسیعی از مردم فلسطین مجبور به رهایی از سرزمینشان شده­اند، جمعیت فعلی فلسطینیان را بین یازده و نیم تا دوازده میلیون نفر ذکر کردند، که حدودا شش میلیون نفر آنها در آورگی به سر می­برند. همچنین ایشان به یکی از واکنش­های طبیعی جامعه فلسطینی بعد از آورگی­های بوجود آمده که همان بالا بودن نرخ باروری است، اشاراتی داشتند. به اعتقاد ایشان هدف از چنین عکس العملی از سوی فلسطینیان، ایجاد تعادل دموکرافی و جمعیتی با صهیونیست­های که بطور گسترده به آنجا مهاجرت می­نمودند، بوده است. به همین دلیل است که امروز در جامعه فلسطین ما شاهد بالاترین نرخ کودک هستیم. کودکان زیر 18 سال در واقع 52 درصد جامعه را تشکیل می­دهند که این خود بیانگر جوان بودن جمعیت آنجاست. متاسفانه در مخاصمات مسلحانه سال­های 2014،2012،2008 تعداد قربانیان کودک بیش از یک سوم بوده است و این نشان دهنده میزان تاثیر انواع خشونت­ها در جامعه­ای است که سن جمعیتی آن هنوز جوان است. کنوانسیونی که در 1989 به تصویب مجمع عمومی سازمان ملل متحد رسید و  از سال 1990 لازم الاجراء گردید، از یک مقدمه و 54 ماده تشکیل شده است. در ادامه، به ماده 2 کنوانسیون که مشعر به تبعیض است، اشاره نمودند. از نظر ایشان، در فلسطین اشغالی، مسئله تبعیض در ابعاد مختلف صورت گرفته است. ایجاد دیوار حائل که سبب جدای کرانه باختری از بقیه قلمرو سرزمینی فلسطین شده، نمونه­ای از اینگونه تبعیضات است که حتی با واکنش­های نهادهای بین المللی همچون رای دیوان بین المللی دادگستری در خصوص غیر قانونی بودن رفتار ارتکابی، هنوز توفیقی در زمینه رفع هرگونه تبعیض از سوی اسرائیل حاصل نشده است.
ایشان در ادامه صحبت­های خود به ایجاد 365 پست بازرسی در کرانه باختری اشاره داشتند، که این پست­های بازرسی حرکت را از شمالی­ترین نقطه به جنوبی­ترین نقطه آن، یعنی شهر الخلیل برای فلسطینیان من جمله افراد مُسن با مشکلات زیادی همراه کرده است. برای نمونه؛ اذیت کردن در اینگونه پست­های بازرسی از سوی نظامیان اسرائیلی اغلب سبب تلف افراد مُسن گشته که این خود نمونه­ای دیگر از تبعیضات اعمال شده از سوی اسرائیل بشمار می­آید. دولت اسرائیل بر خلاف مفاد قطعنامه­های 242 و 338 هنوز از مناطق اشغالی، بخصوص از شهر قدس عقب نشینی نکرده است و حتی قدس و بلندی­های جولان را نیز به قلمروی خود ضمیمه نموده است. اعمال چنین تبعیضی در حالی است که اسرائیل بر اساس کنوانسیون­های چهارگانه ژنو حق تغییر جمعیت را نداشته است. علاوه بر اینها، نوع فاحشی از تبعیض که در فلسطین اشغالی اعمال گردیده مربوط به حوزه آموزش و پرورش است. حقوق اساسی کودکان اسرائیلی رعایت شده، در حالی که در کرانه باختری و نوار غزه کودکان از حیث آموزش و حتی بهداشت وضعیت مساعدی ندارند. ایشان با اشاره به قطعنامه 194، موضوع بازگشت فلسطینیان به خانه و کاشانه خود و همچنین دادن غرامت به آنها را متذکر گردیدند. متاسفانه این امر از سال 1948م. تاکنون امکان­پذیر نبوده و هزاران فلسطینی آواره کشورهای همسایه شده­اند. از نظر ایشان اگر سازمان آنروآ از حیث مساعدت و کمک­های بهداشتی و آموزشی مبادرت به اقداماتی نمی­نمود؛ قطعا جامعه کنونی فلسطینیان نابود می­شد. در ادامه بحث، آقای دکتر ریوران به ماده 5 کنوانسیون کودک اشاره داشتند، از نظر ایشان محاصره نوار غزه؛ والدین و کودکان آنها را به لحاظ امنیت غذایی و تامین مسکن با خطر بسیار جدّی مواجه ساخته است، چرا که ما با انهدام بیش از 10 هزار خانه در آنجا مواجه هستیم. بنابر این نرخ بیکاری هم به طریق اولی بالا خواهد بود و تامین یک زندگی با استانداردهای متعارف برای کودکان امکان­پذیر نیست. همچنین ایشان در بخش دیگر سخنرانی خود، به موضوع حق زندگی کودکان فلسطینی پرداختند و به ماده 6 کنوانسیون حقوق کودک اشاره نمودند، که این ماده در مورد کودکان غزه کاملا نقض شده است. بعبارت دیگر از سال 1967 تاکنون بیش از یک میلیون نفر از فلسطینیان از سوی دولت اسرائیل  به بازداشت فرستاده شده­اند، که نزدیک 400 هزار نفر از آنان کودک بوده است؛ که متاسفانه نگهداری از آنها در یک شرایط مناسبی صورت نگرفته و در کنار سایر اسراء محبوس گردیده­اند. در حوزه هویتی نیز کودکان و افراد فلسطینی با یک مشکل اساسی مواجه­اند، و آن اینکه آنها از داشتن تابعیت و حتی نام محروم می­باشند. اقدامات دولت اسرائیل در این زمینه کاملا نقض ماده 7 کنوانسیون حقوق کودک بوده است. ایشان به مسئله بیمه تامین اجتماعی در فلسطین اشغالی نیز پرداختند و بیان نمودند که در جنگ­های 22 روزه و 2014 بیمارستان­ها مورد تهاجم اشغال­گرها قرار گرفت و نهایتا بسیاری از بیماران از این طریق کشته شده­اند. در روزهای آخر جنگ نزدیک به 800 تا 900 کالا دارویی برای مداوای مجروحین بدانجا تحریم گردید، که این رفتار مبین نقض جدّی مفاد ماده 26 کنوانسیون حقوق کودک بوده است.
در بخش پایانی سخنرانی، ایشان به یکی دیگر از نقض­های فاحش قواعد آمره کنوانسیون حقوق کودک و حقوق بشردوستانه که عبارتند از منع خرید و فروش اعضای افراد انسانی است، پرداختند. ایشان به یک برنامه مستند تلویزیونی که در این زمینه در سال 2010 تهیه شده بود، اشاره داشتند. در این برنامه مستند نشان داده شد که بسیاری از افراد فلسطینی بازداشت شده، پس از مرگ، اجساد آنها دارای بخیه بوده که این خود حاکی از فروش اعضای فلسطینیان از سوی اسرائیلی­ها می­باشد. اینگونه رفتارها علی رغم اینکه غیر دوستانه و غیر اخلاقی­اند، کاملا مغایر با مفاد ماده 35 کنوانسیون حقوق کودک می­باشد. لذا از نظر ایشان وضعیت کنونی فلسطینیان وضعیت خوبی نبوده و به تعبیر ایشان آنها در یک وضعیت برزخی زندگی می­کنند، چراکه دولت اسرائیل از تشکیل یک دولت واحد در فلسطین اشغالی ممانعت به عمل می­آورد و این در حالیست که دولت مذکور حتی  وجود دو دولت در آنجا را نمی­پذیرد.
پس از اتمام سخنرانی آقای دکتر رویوران، حضار علاقمند به بیان نقطه نظرات و طرح پرسش­های خودشان در خصوص مباحث ارائه شده پرداختند و سخنرانان محترم نیز به پرسش های مطرح شده پاسخ دادند.
در پایان نشست نخست، آقای دکتر ذاکریان به عنوان ریاست محترم نشست، ضمن تشکر از سخنرانان محترم و حضار ارجمند، اهمیت مطالب مطرح شده در جلسه را خاطر نشان شدند و اشاره کردند که کنوانسیون حقوق کودک به عنوان یکی از عرفی­ترین کنوانسیون­های بین المللی موجود در جامعه جهانی بشمار آمده که تعداد اعضای آن بیش از اعضای سازمان ملل متحد است. همچنین ایشان به مسئله الحاق بسیاری از کشورهای اسلامی به پروتکل الحاقی کنوانسیون حقوق کودک پرداختند. ایشان در ادامه سخنرانی­شان به یکی از قواعد مهم بین المللی یعنی قاعده استاپل اشاره نمودند؛ از دیدگاه ایشان عضویت کشورها در پروتکل ذکر شده؛ باعث گردیده که بنابه استناد قاعده مذکور هیچ یک از دولت­های اسلامی عضو نتوانند در مخاصمات مسلحانه از کودکان سوءاستفاده نمایند. از نظر ایشان، مسئله فلسطین یک موضوع کاملا انسانی و اخلاقی بوده که فیصله مسالمیت آمیز آن بر عهده جامعه بین المللی گذاشته شده است و به همین خاطر است که  با دقت و با صیانت حقوق بشری باید به این مسئله نگاه ­شود.
در ادامه پنل، جناب آقای یاسر سلیمی کارشناسی ارشد روابط بین الملل از دانشگاه علوم و تحقیقات و همچنین نایب رئیس مجمع جوانان کنفراس اسلامی، سخنرانی خود را در ارتباط با عملکرد مجمع جوانان کنفرانس اسلامی با مسئله حقوق بشر در فلسطین اشغالی آغاز نمودند. ایشان به مهمترین حوزه اجرایی مجمع که بحث همکاری در راستای هماهنگی سیاست های جوانان در کشورهای عضو سازمان همکاری اسلامی است، اشاره داشتند. تمرکز مطالعاتی مجمع جوانان کنفراس اسلامی در حوزه حقوق بشر و حقوق جوانان می­باشد، که بر این اساس مجمع؛ کارگاه­های جهت آگاه سازی در این قبیل موارد بصورت بین المللی در جهان برگزار نموده است. ایشان در ادامه سخنرانی­شان به یکی از مهمترین برنامه­های مجمع که مسئله شبیه سازی سازمان همکاری اسلامی است،پرداختند. از نظر ایشان، هدف از تاسیس مجمع جوانان کنفرانس اسلامی، واکنش به فعالیت­های نقض حقوق بشردوستانه دولت اسرائیل بوده است که حتی بعد از به آتش کشیدن مسجدالاقصی همچنان نمونه­های فراوانی از چنین نقض­ها را ادامه داده است. ایشان به وضع قانون ناعادلانه­ای که از سوی اسرائیل در محدوده مسجدالاقصی علیه فلسطینیان اعمال گردید و نهایتا منجر به ممنوعیت افراد زیر 50 سال برای شرکت در نماز درآنجا گشت، اشاره نمودند. ایشان بیان نمودند؛ که مجمع جوانان در راستای محکومیت این رفتار متخلفانه، کارزارهایی را تحت عنوان من فلسطینی زیر 50 سال هستم، در نوامبر سال گذشته در استامبول ترکیه تشکیل داده است. در ادامه سخنرانی، جناب سلیمی به هدف از این برپایی کارزارها پرداختند و بیان کردند که مهمترین دستاور این مراسم­ها ایجاد آگاه­سازی و حساسیت سازی در میان جوانان کشورهای اسلامی نسبت به انواع ظلم­های که به جوانان فلسطینی شده است، می­باشد. از دیدگاه ایشان رویکرد مجمع جوانان کنفراس اسلامی، یک رویکرد حقوق بشری است و در آن به بیانیه حقوق بشر تاکید شده است. بنابراین با توجه به اینکه نزاع موجود در فلسطین یک نزاع تمدنی است، تا هنگامی که یک روش گفتگو محور بوجود نیاید، مخاصمه نیز پایان نخواهد یافت. ایشان در پایان سخنرای خویش، به موضوع شبیه سازی مدل سازمان همکاری اسلامی پرداختند و اعلام نمودند که در سال 2015 این شبیه سازی در جمهوری اسلامی ایران نیز با همکاری نهادها و سازمان­های ذیربط انجام خواهد گرفت.
آقای دکتر ذاکریان در ادامه نشست، ضمن تشکر از ایراد سخنرانی جناب سلیمی از پیشنهادات ایشان در جهت پیشبرد برنامه حمایت از همبستگی با مردم فلسطین در قالب ایجاد شبیه سازی استقبال نمودند. ایشان در ادامه صحبت­هایشان فرمودند، که اگر برنامه شبیه سازی برای حمایت از این همبستگی داشته باشیم؛ بایستی دامنه چنین مدل­های شبیه سازی بایستی  را بر اساس جغرافیای قاره­ای و یا تمدنی تعریف نماییم و در آنها از مفاهیم حقوق بشری؛ همچون حق تعیین سرنوشت افراد، حق معیشت اقتصادی و حق بر صلح و یا حق بر  زندگی مسالمت آمیز ، برنامه­های داشته باشیم.
سخنران بعدی جناب آقای ناصر محمودی بودند که موضوع سخنرانی خود را تحت عنوان نگاهی به حقوق کودک و نقض حقوق کودکان فلسطین از سوی دولت اسرائیل ارائه نمودند.
در ابتدا، ایشان به صدور قطعنامه مجمع عمومی ملل متحد در سال 2014 اشاره نمودند که بموجب این قطعنامه سال 2014 به عنوان سال همبستگی با مردم فلسطین نام گذاری گردید. لزوم همکاری دولت­ها و نهادهای منطقه­ای و بین المللی و همچنین فعالیت­های سازمان­های بین المللی غیر دولتی در زمینه جلوگیری از نقض­های ارتکاب یافته در فلسطین اشغالی مهمترین دغدغه ایشان بشمار می­آمد. ایشان در ادامه سخنرانی خود به مفاد مواد 38 و 39 کنوانسیون حقوق کودک اشاره داشتند، از دید ایشان ارتباط تنگاتنگی میان این مواد با حقوق بشر و قواعد حقوق بشردوستانه وجود دارد؛ بطوریکه موضوع حمایت از کودکان در عرصه مخاصمات مسلحانه با احرای این مواد عینی خواهد یافت. در ادامه، جناب محمودی به اعلامیه ملل متحد در مورد حمایت از کودکان و زنان در وضعیت مخاصمات مسلحانه 1974 مجمع عمومی پرداختند، ایشان بر این باورند که در این اعلامیه غیر الزام­اور نیز بمباران افراد غیر نظامی ممنوع اعلام گردیده و همچنین متخاصمین از بکارگیری سلاح های شیمیایی و میکروبی علیه غیر نظامیان منع گردیده­اند. با وجود این، در بحران غزه، کودکان درگیر یک تراژدی بالای 60 سال هستند، که اجرای معاهدات حاکم بر مخاصمات مسلحانه در آن منطقه از دنیا کاملا متوقف گردیده است. این امر سبب آسیب پذیری کودکان در آن نقطه شده است که روح و روان آنان را کاملا پریشان ساخته است.
در ادامه سخنرانی، ایشان به گزارش هیات حقیقت یاب بین المللی مستقل در خصوص حقوق بشر در سرزمین­های اشغالی که در اجلاس 22 شورای حقوق بشر چندی پیش انتشار یافت، اشاره داشتند. در این گزارش آزار و اذیت و اعمال انواع خشونت­ها علیه کودکان غزه مطرح گردید. قصور دولت اسرائیل در ایجاد زمینه مناسب آموزشی سبب نقض حقوق بنیادین بشری فلسطینیان شده است. و همچنین به بازداشت­های بی رویه و غیر قانونی فلسطینیان از دیگر مسائل مطروحه بشمار می­آید که ایشان در ایراد سخنرانی خویش بدان­ها پرداختند. در پایان جناب محمودی سخنرانی خود را با ارائه پیشنهاداتی مبنی بر نقش همکاری سازمان­های بین المللی؛ من جمله جنبش عدم تعهد و سازمان کنفراس اسلامی در حل و فصل مسالمت آمیز مخاصمات مسلحانه سرزمین اشغالی، خاتمه دادند.
دانشجویان و محققین محترم سوالات و نقطه نظرات خودشان را در خصوص مطالبی که طی سخنرانی به آنها پرداخته شده بود، پس از سخنرانی آقای محمودی مطرح نمودند. در نهایت پس از پرسش و پاسخ حضار ارجمند، جلسه نشست نخست به پایان رسید.
بدین ترتیب، پنل اول و دوم نشست تخصصی با مدیریت آقای دکتر مهدی ذاکریان برگزار گردید که در آن چهار سخنرانی صورت گرفت. در ادامه نشست پس از استراحت کوتاه مدت، پنل سوم همایش با موضوع نقض حقوق کودکان فلسطینی بر پایه رویکرد جدید هویتی دولت اسرائیل به مدیریت آقای دکتر مهدی طاهری در قالب دو سخنرانی ارائه گردید.
اولین سخنران دکتر رحمن قهرمانپور  بودند که سخنرانی خود را با عنوان جامعه شناسی سیاسی و مباحث هویتی اسرائیل در قبال نقض حقوق مردم فلسطین، ارائه نمودند. ایشان علت اصلی اعمال خشونت از سوی دولت اسرائیل علیه فلسطینیان را وجود هویت صهیونیسم دانسته که خود صهیونیسم آن را ایجاد نموده و عدم امکان گذار به پسا صهیونیسم به همان باز تعریفی بر می­گردد که مبنای صهیونیسم است. از دیدگاه ایشان، اساس ایدئولوژی صهیونیستی به اواخر قرن 18 میلادی بر می­گردد که در آن جامعه یهودیان اروپایی با مدرنیزه برخورد نمودند. بر اساس تفسیر سنتی که از تورات وجود دارد؛ مهاجرت یهودیان نتیجه نافرمانی در برابر خداوند بوده است. و خداوند به تقاص نافرمانی صورت گرفته، آنها را از سرزمین موعودشان پراکنده ساخته است. از زمانی که دولت­های مدرن در اروپا تشکیل شدند، یهودیان نمی­توانستند ارتباط خوبی با اروپاییان برقرار نمایند. به همین دلیل تصمیم به تشکیل دولت مدرن در سرزمین موعود خود یعنی فلسطین اشغالی گرفتند. در ادامه، ایشان بیان کردند که بنیان­های اولیه هویتی صهیونیستی از چهار عنصر تشکیل شده است؛ که عبارتند از : تبعید، رستگاری، سرزمین و حاکمیت. مسئله تبعید در هویت صهیونیسم، نتیجه خود خواسته عمل یهودیان بوده است و برای اینکه به اورشلیم برگردند؛ باید به مسئله تبعید تن دهند. بنابر این زندگی مدرن آنها نیازمند تبعید است. در خصوص عنصر رستگاری ایشان بیان نمودند؛ که رستگاری در پایان دادن به تبعید و تشکیل دولت موعود در اسرائیل از منظر افراط گرایان اتفاق خواهد افتاد. در این نوع نگاه، اولین دشمن مردم یهود فلسطینیان هستند. چرا که دولت یهود خود را نماینده همه ملت یهود در جهان می­داند. به همین مناسبت است که دولت صهیونیسم مهمترین دگر خود را فلسطینیان تعریف کرده است. در ادامه، دکتر قهرمانپور با اشاره به استفاده اسرائیلی­ها از بینش الهیاتی سیاسی برای تعریف دگر  به این نکته متذکر گردیدند که چنین تلقی کردنی باعث اعمال انواع خشونت­ها از سوی دولت اسرائیل علیه مردم بی دفاع فلسطین بویژه مردم غزه گردیده است و در این روش هیچ مبنای سازشی موجود نخواهد داشت. همین بینش است که به اساس تشکیل دولت اسرائیل در سال 1948 مشروعیت داده است و بدان ها اجازه هرگونه آزار و اذیت به دیگران را می­دهد. البته ایشان در ادامه مباحثات خویش به افول استراتژیکی اسرائیل در جامعه بین المللی نوین که نتیجه چنین تصویری از دگرخواهی اسرائیلی­ها بوده اشاره نمودند. ایشان معتقدند که در فقه یهودی اساسا تمام سرزمین یهودی تماما مقدس است و به هیچ وجه قابل معامله نیست . به همین دلیل، این سرزمین از عزل تا ابد مال یهودیان است و اصلا راه برای گفتگو در این زمینه وجود ندارد. نهایتا ایشان سخنرانی خود را  با بیان مهمترین عامل نقض حقوق بشر و بشردوستانه در فلسطین اشغالی که مسئله تهدید هستی شناسی بود، که بموجب آن دولت اسرائیل بر فلسطینیان سلطه پیدا نموده و سبب استمرار فضای امنیتی اسرائیل شده، به بیانات خویش خاتمه دادند.
در ادامه جلسه، آقای کُردی کارشناس ارشد روابط بین الملل از دانشگاه علوم و تحقیقات تهران، سخنرانی خود را با عنوان موارد نقض حقوق کودکان فلسطینی با توجه به مسئولیت حمایت ایراد نمودند. در آغاز سخنرانی، ایشان به نقض فاحش حقوق بشر و قواعد حقوق بشردوستانه از سوی دولت اسرائیل اشاره داشتند، که اقدامات متخلفانه ارتکابی سبب نگرانی مجامع بین المللی من جمله سازمان ملل متحد شده است. بازداشت اجباری کودکان، اعمال شکنجه علیه آنان و محروم ساختن آنها از ابتدائی­ترین حقوق انسانی نمونه­های از نقض بشمار می­آیند که دولت اسرائیل مرتک آنها شده­ است.
در ادامه، جناب کُردی به بررسی موضوع مسئولیت حمایت در قضیه فلسطین پرداختند، از دیدگاه ایشان مهمترین مسئولیت هر دولتی حمایت از اتباع و شهروندان خود می­باشد. چنانچه یک دولتی نخواهد یا نتواند از عهده این تکلیف بین المللی خویش برآید مطابق با فصل هفتم منشور ملل متحد این تکلیف با شورای امنیت انجام خواهد گرفت و حتی در مواردی که شورا در این زمینه نتواند به موفقیتی دست یابد، مطابق با مفاد منشور ملل متحد این وظیفه به دبیر کل و مجمع عمومی ملل متحد ارجاع خواهد شد. که در حوزه فلسطین اشغالی بایستی مجمع عمومی با استفاده از این نظریه راهکاری تازه پیدا نماید. نهایتا در بخش آخر سخنرانی، ایشان به مسئله تعریف دولت مسئول در نوار غزه پرداختند؛ و بیان نمودند که مطابق با کنوانسیون چهارم ژنو، کنوانسیون حقوق کودک و پروتکل الحاقی آن و نظریه دیوان بین المللی دادگستری در خصوص مشروعیت وضعیت ناشی از ساخت دیوار حائل، دولت اسرائیل به عنوان قدرت اشغال­گر در غزه از حیت عدم کمک رسانی بهداشتی  و امنیتی مسئول شناخته می­شود. ایشان با اشاره به گزارش گزارشگر ویژه حقوق بشر در امور فلسطین که در آن به بررسی انواع نقض­های حقوق بشری علیه مردم فلسطین پرداخته شده است، به سخنرانی خود با بیان چندین پیشنهاد از جمه، الزام به برخورداری از یک بهداشت مناسب برای فلسطینیان و عدم سوء استفاده­های انسانی از آنها، خاتمه دادند.
پس از اتمام سخنرانی آقای کُردی، حضار علاقمند به بیان نقطه نظرات و طرح پرسش های خودشان در خصوص مباحث ارائه شده پرداختند و سخنرانان محترم نیز به پرسش های مطرح شده پاسخ دادند.
در پایان مراسم، جناب آقای دکتر ذاکریان به عنوان رئیس نشست،  مطالب ارزنده خود را در قالب کلام آخر  اینگونه بیان فرمودند: که امروزه باید از رسانه­های دسته جمعی برای اعلان جنایات ارتکابی دولت اسرائیل علیه مردم فلسطین استفاده نمود. از نظر ایشان آنچه که امروز به عنوان بزرگترین تهدید علیه منافع اسرائیل بشمار می­آید، آگاه سازی افکار عمومی دنیا از وقوع جنایات ارتکابی آن رژیم است. ما باید افکار عمومی جهان را از نقض­های ارتکابی اسرائیل چه در حوزه موازین بین المللی حقوق بشر و چه در بخش حقوق بشردوستانه مطلع سازیم. ایشان این تکلیف را هم در بُعد کلان آن یعنی سازمان ملل متحد و هم در بخش منطقه ای­ یا قاره­ای میان کشورهای اسلامی و حتی در حوزه خُرد که جمهوری اسلامی ایران باشد، دانستند.
كارگروه علمي ـ پژوهشي« سال روز جهاني همبستگي با ملت فلسطين:كودكان غزه» در حالی به پایان رسید که حاضران در نظرسنجی انجام شده، از برگزاری این همایش ابراز رضایت خود را بيان داشتند. در پایان مراسم، آقای دکتر ذاکریان از آقای دکتر قهرمانپور به جهت ایراد سخنرانی برای علاقمندان و دانشجویان تشکر کردند. استقبال خوب دانشجویان و محققین حاضر در جلسه سخنرانی و نیز توجه آنها به مباحث مطرح شده طی نشست و سوالات و مباحثی که پس از اتمام سخنرانی بدان پرداخته شد، به خوبی نشان دهنده اهمیت موضوع حقوق مردم فلسطین، به عنوان مهم ترین موضوع نظام حقوق بین الملل بشمار می­آید که علاقه حضار به مضووع مزبور نشان می­دهد.

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شد.خانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*


*